VERDER MET AEGON.

In de afgelopen jaren heb ik met verschillende mensen van Aegon schriftelijk contact gehad. Je weet niet welke, waarschijnlijk aardige mensen, achter die namen steken.

Ik stel ze mezelf even voor :

Mevrouw meester W. Halverwege de dertig, knap, blond, keurig verzorgd, goed in de verf. Ze woont in een flatje aan de rand van de stad. Ze woont op dit moment alleen,  het ging niet meer zo goed met de laatste vriend. Aan de mannen op kantoor kun je  merken dat ze weer alleen is. Sommigen zijn weer heel attent.    
Ze heeft helaas niet zo’n leuk werk. Kun je ook niet lang volhouden. Al dat gezeur van die klanten, die niet lezen kunnen of de bedoelingen van ons niet willen begrijpen. Zij moet ze antwoorden. Dat gebeurt weliswaar met voorgekookte juridisch goed in elkaar zittende brieven, maar toch. Je moet al dat gezever maar lezen en bepalen wat je wel en wat je niet zult beantwoorden. Gelukkig over een jaar krijgt ze ander werk. Het salaris en de bonussen zijn overigens goed. Volgend jaar gaat ze naar een penthouse in het centrum. Is al in aanbouw.  

Doctorandus P.  Hij is wat ouder, midden veertig.  Getrouwd, 2 kinderen, aardige vrouw, waar je heel leuk mee kunt praten op de personeelsavonden. Ze kunnen samen bijzonder goed dansen. Hij werkt al jaren bij de zaak en heeft een leuk huis in het centrum van de stad. In het weekend gaat ie met z’n dochter van veertien mee naar haar hockeywedstrijden. En dan kan ie fanatiek zijn.  Hij moet in het bedrijf zorgen dat er zoveel mogelijk deelnemers hun inleg laten doorgaan. Soms moet je toch goed nadenken hoe je zoiets schriftelijk aanpakt. Vaak is hij ’s avonds toch wel wat moe. Maar achter de bridgetafel is dat gauw weer voorbij. Hij denkt er over komende maand een nieuwe BMW te kopen, deze is al weer twee jaar oud.  Het gerucht gaat, dat hij binnenkort zal worden weggepromoveerd, omdat hij in 2004 iets vreselijk doms heeft geschreven.
“Van onze klanten horen wij dat zij de zaken niet mooier voorgesteld willen zien dan ze in werkelijkheid zijn” .De jaarlijkse bonus beschouwt hij als zwijggeld, je mag natuurlijk niet uit de school klappen.

Dan meneer B., de directeur. Hij is nu 62 en zal volgend jaar stoppen. Hij woont met zijn vrouw in een dorpje net buiten de stad. Je kent dat wel, schapen, kippen, konijnen. Neemt regelmatig vrij om in de tuin te werken, De kinderen zijn de deur uit. In de winter zijn ze een aantal maanden in hun huis in Marbella. Tijdens de middagpauze heeft hij met zijn collega van Hypotheken zijn zorgen nog uitgesproken over de geiten, drie. Zullen ze vanwege de Q-koorts moeten worden geruimd ? Hij golft met de burgemeester. Het werk doet hij op zijn slofjes. Hij is hier immers al bijna 40 jaar en dan weet je wel waar de schoen wringt. Heeft trouwens uitstekende medewerkers, eten uit zijn hand, worden overigens goed betaald. Hij maakt zich wel wat zorgen om de bonus, die hij volgend jaar bij zijn afscheid zal meekrijgen. Die politiek doet daar juist nu zo lastig over. Kijken hoe we dat zullen regelen.  Was vroeger wel makkelijker.

Ze zitten alle drie in het vioolorkest van het bedrijf. Ze hebben zo’n strijkstok, die ik ook graag had willen hebben. Helaas, ik zit niet mooi hoog in ’t bankwezen.

Dan kom je Aegon natuurlijk nog overal elders tegen. Je hoeft ’s avonds maar op een sportprogramma te zappen of je ziet Aegon.
Ik moet wel zeggen, dat me dat de laatste tijd een beetje tegenstaat.
Neem Ajax. In 1995 was ik nog in Wenen om samen met Rijkaart en Blind die grote Cup omhoog te houden. Heb ik van dichtbij van Gaal een karatetrap zien maken. De Italianen bewonderend over ons Ajax horen praten. Maar nu in 2009 heeft Ajax een andere sponsor, Aegon.  Komt Suarez na weer een doelpunt vol in beeld op mijn TV. Doet zeer aan de ogen. Ik keer me van ze af. Ik hoop niet dat ze dit jaar kampioen worden. Dan liever AZ of Vitesse, die hebben tenminste degelijke sponsors. De verkeerde naam op het shirt is een devaluatie van de sport. Je kunt geen voetbalwedstrijd of schaatswedstrijd bekijken of je wordt door schreeuwende letters geconfronteerd met je frustratie. Maar eigenlijk is dat natuurlijk de heel verkeerde gedachte. Waardeer het. Het wordt betaald van jouw centen.

Verder kom je de naam in de hele maatschappij tegen.
Een aantal maanden terug nog is ongeveer 1000 euro van mijn gezin door Wouter Bos als staatssteun gegeven, omdat ze anders zouden omvallen. Hoe ’t kan weet ik niet, maar ze schijnen veel van mijn geld ongecontroleerd verkwanseld te hebben aan Amerikaanse krotten. De gedachte was, dat daar makkelijk veel geld te graaien was ! Zit daar in Colorado zo’n Archie Bunker voor zijn huis, fles whisky in de hand, te genieten omdat hij zijn hypotheek niet meer hoeft terug te betalen.  Is van mijn geld gedaan.
Ooit schijnt een van de algemeen directeuren van deze onderneming te zijn uitgeroepen tot “ondernemer van het jaar” .  Zeer waarschijnlijk is deze voorloper van Dirk toegesproken door de minister president, interviews in allerlei zakelijke bladen, gefêteerd bij zakenlunches en uitgenodigd voor symposia over goed ondernemerschap. Tja, in andere kringen dan de mijne hebben ze andere inzichten. Zal wel in het jaar 1993 zijn geweest. Toen ze mij dat mooie product hebben aangesmeerd.

Is het gek, dat het vertrouwen in deze maatschappij bij veel mensen compleet zoek is. Honderdduizenden KoersPlanners hebben er heel erg veel moeite mee te geloven dat financiële instanties betrouwbaar zijn. Hoeveel en welke vooraanstaande personen zijn medeverantwoordelijk ? Moeten, kunnen bestuurders dit ongestraft opzetten en laten voortbestaan ?  Is dit witte boorden criminaliteit ?  Wie moet dit controleren ?  Heet dat AFM ? Geven hier mensen leiding aan een criminele organisatie ?   Kan de Pluk-ze-wetgeving worden toegepast ?  Voorlopig gaat men nog met een flinke bonus naar huis.

Tja. Ik kan dat allemaal wel vinden, maar wie ben ik, niet meer dan een onderdeel van het klootjesvolk, dat in de mooie verhalen is getuind. Ik zit er maar mee en kan roepen om meegevoel, maar zullen die “witte boorden” wel enig idee hebben van wat er met die honderdduizenden gebeurd als ze merken dat ze langzaam te grazen genomen worden. Of wordt elk meegevoel met die flinke bonus weggespoeld ? Velen met mij hebben een gelijksoortige overeenkomst afgesloten. Ook zij zijn hun pensioen- of andere illusies kwijt. Ik hoop dat zij het fijn vinden, dat ik dit verhaal geschreven heb.

Wij, de doelgroep eenvoudige burgers, geen honderd, geen duizend, maar meer dan zeshonderdduizend, zijn misleid door prachtige beloften en te grazen genomen door de praktijken van een grote bank- en verzekeringsinstelling. Een instelling, die door de overheid wordt gesteund. Wij voelen ons belazerd door deze door de overheid gesteunde bankinstelling. Is er iemand die begrijpt, dat wij weinig vertrouwen hebben in deze maatschappij ?  Verloedert deze maatschappij op elk niveau ?

Zo, dat heb ik mooi van me af geschreven. Mijn psycholoog zal wel tevreden zijn.